calendar

ย้อนวันหมูต้องขึ้นเขียง1
"ใบไม้" เพลงที่สะเทือนใจมาก
ครั้งแรกในการเขียนไดอารีบนเวป



ย้อนวันหมูต้องขึ้นเขียง1

วันนี้มีคนถามถึงอาการไม่สบายของเราที่มักเป็นอยู่เสมอ (คงเพราะแก่ขึ้นม๊าง)

ก็เลยได้นึกย้อนไปถึงวันที่เราถึงคราวเลือดตกยางออก

เมื่อเกือบสองปีที่แล้ว เรามีอาการหัวใจเต็นอย่างรวดเร็วเป็นระยะ ระยะ

หรือโรคที่หมอเรียกว่า หัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดเร็ว

ไอ้อาการที่ว่านี่มันเกิดกับเราครั้งแรกกลางดึกคืนหนึ่งหลังจากลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

พอกลับมาถึงเตียงกำลังจะล้มตัวลงนอน ก็รู้สึกว่าทำไมหัวใจเต้นเร็วอย่างนี้

เหมือนตอนออกกำลังกายมาหนัก ๆ เลย แต่ครั้งแรกเป็นสักครู่ก็หาย ไม่ถึงห้านาที

ด้วยความที่รักสุขภาพมาก (ไม่จริงหรอกด้วยความกลัวหมดตะหาก*-*)ก็เลยไม่บอกใคร

หลังจากนั้นก็เป็นอีกสองครั้งแต่ก็ไม่นานมันก็เต้นปกติ

จนกระทั่งวันหนึ่ง ห้านาทีไปแล้วก็ไม่เลิกระรัว  น้องสาวเลยจัดการพาส่งโรงพยาบาล

ระหว่างทางก็คิดนะว่าถ้าไปถึง รพ.แล้วมันปกติขึ้นมาจะทำไงว๊า

แต่ด้วยความที่ไม่ไหวแล้วเด๋วหัวใจวาย ยังไงก็ต้องไป

พอไปถึง น้องสาวแจ้งหมอว่า พี่สาวหัวใจเต้นเร็วมาก ๆ ค่ะ

ตอนนี้จำไม่ได้จริง ๆ นะว่าตัวฉันเองไปโผล่ในห้องฉุกเฉินของ รพ.รามาธิบดีได้ไง

รู้แต่ว่าฉันนอนไป  แต่ห้องฉุกเฉินที่นี่ฉันก็คุ้นเคยเหลือเกิน

ด้วยความที่เข้าประจำ ด้วยอาการหอบหืดของฉัน จึงคุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่ที่รพ.พอสมควร

รู้แต่ว่าวันนั้นไม่ปกติแน่นอน เพราะพอพนักงานเข็นฉันไปถึงห้อง

มีมือหลายขยันหลายคู่มากมามะรุมมะตุ้มที่ตัวฉัน

คืนนั้นฉันใส่ชุดนอนกระโปรง เข้าใจว่าไม่ได้ใส่ใด ๆ ทั้งสิ้นนอกจากชุดนอน

คุณหมอ พยาบาล และเจ้าหน้าที่เต็มตัวไปหมด คล้าย ๆ กับว่า

นักศึกษาแพทย์ ที่อยู่ในห้องฉุกเฉินทุกคนแห่กันมาที่ฉัน เพราะคงเป็นเคสฉุกเฉินสุด ๆ

"ฉันจะตายไหมคะหมอ" นี่คือคำพูดของฉันจากความรู้สึกจริง ๆ ในตอนนั้น

"ไม่หรอกครับ อย่ากลัวนะ ไม่มีอะไรอย่าเครียด" นี่คือคำตอบที่ให้กำลังใจสุด ๆ

สิ้นคำพูดให้กำลังใจของคุณหมอท่านนั้น   "พรึบ" ชุดนอนฉันถูกถลกขึ้นจากเท้า

มากองกันที่ตรงบริเวณคอ  พร้อม ๆ กับเสียงรูดม่านรอบเตียงของฉัน 

"โอ้ว ...โน้ววววว " นี่คือเสียงในใจ แต่สิ่งที่ทำได้คือหลับตาลงทันที

(จริง ๆ ทำตาหรี่ ๆ ดูว่ามีใครบ้าง)  คิดดูสภาพฉันสิ คงจะแบะแฉะน่าดู

แต่จากความรู้สึกที่ฉันรับรู้ตอนนั้น หมอ พยาบาลและเจ้าหน้าที่ทุกคนทำให้

ฉันรู้สึกดีมาก ๆ  ทุกคนปฏิบัติต่อฉันเหมือนกับว่าทุกคนแต่งตัวแบบเดียวกับฉัน

ไม่มีความรู้สึกเลยว่าแนแถบจะแก้ผ้าต่อหน้าพวกเขา  ขอบคุณนะคะ

แล้วอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็ถูกระดมเข้ามาติดตั้งบริเวณหน้าอก พร้อมกับแขนที่ถูกเปิดเส้น

เพื่อให้ยากระตุ้นหัวใจ หรือยาอื่น ๆ  

"อะดีนารีน บลา ๆ ๆ ๆ ๆ (คือจำขนาดไม่ได้)"  นั่นคือยาที่หมอสั่งให้ฉีดให้ทันที

คงเป็นยาช่วยชีวิตฉันกระมั่ง  "ยังไม่ลงเลย  ความดันดีอยู่"  ตาย ๆ ล่ะ ฉันจะตายไหม

ไม่นะ หมอที่นี่เก่งมากฉันเชื่อใจคุณหมอที่นี่ ฉันรักโรงพยาบาลรามา

น้องสาวฉันเล่าให้ฟังทีหลังว่า คุณหมดเวรพยายามติดต่อคอนเซาท์หมอหัวใจตลอด

"ไม่ลงเลย จะ200 แล้ว" ฉันคาดว่า คงเป็นอัตราการเต้นของหัวใจฉัน

"คนไข้อย่าตื่นเต้นนะคะไม่มีอะไรค่ะ" โอ้ว หัวใจเต้นจะสองร้อยครั้งต่อนาที

ฉันคงห้ามความตื่นเต้นได้ม๊าง  "ค่ะ ๆ " ปากก็รับคำหมอไปงั้น

"อาจต้องช๊อตนะเตรียมเครื่องช๊อต"  โอ้วพระเจ้า เครื่องช๊อต

"หมอ" ฉันส่งเสียงเรียกหมอที่เพิ่งพูดประโยคเมื่อครู่

"ไม่ต้องกลัวนะคะ แต่อาจต้องช๊อตหัวใจนะคะ" เห่อะ ๆ หมอขา ช๊อตหัวใจนะคะ

แค่ไฟช๊อตฉันยังแทบช๊อค นี่ช๊อตหัวใจ  "จะตายไหมคะ"  ไม่รู้จะถามอะไรดีกว่านี้

"ไม่ตายหรอกค่ะไม่ต้องกลัวนะคะคนไข้ แต่อาจะเจ็บนิดหน่อย" ห๊า...นิดหน่อยของหมอ

น่าจะแปลว่าเจ็บมากในความหมายของฉัน  โอ้ว ตอนนั้นเรียกหาพระเจ้าตลอด

แล้วก็เหมือนนางฟ้ามาโปรด มีหมอผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เข้ามาและบอกว่าเพิ่มอดีนารีนอีก

แล้วรอดูอาการ    สรุปคือฉันโดนไปอีกหนึ่งโดส  หลังจากนั้นเอ้ย มันช้าลงแล้ว กริ๊ส

ฉันร้องบอกหมอ มันช้าลงแล้ว  ตอนนั้นความรู้สึกของฉันคือบรรยากาศในห้องฉุกเฉิน

คล้าย ๆ กับตอนดูบอลแล้วชนะ  เหมือนมีกระดาษปลิว เหมือนมีป๊อปคอร์นถูกโยน

เพื่อแสดงความยินดี  คุณหมอเดินมาหาฉันแล้วก็เริ่มถามฉันมากมาย  และสุดท้าย

ก็บอกแนว่า  คุณคงจะต้องพบกับหมอโรคหัวใจนะครับ เดี๋ยวหมอนัดให้พบเร็วที่สุด

"ฉันเป็นอะไรคะหมอ"  คืออยากรู้จริง ๆ ทำไมจู่ ๆ ก็เป็นแบบนี้

"น่าจะเป็นอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะนะครับ แต่เดี๋ยวคุยกับคุณหมอโรคหัวใจดีกว่านะ"

แล้วคืนนั้นฉันก็ได้กลับบ้านเกือบตีสี่ พร้อมยาควบคุมการเต้นของหัวใจ และอื่น ๆ

วันรุ่งขึ้นก็ไปทำงานปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไม่น่าเชื่อว่าฉันเพิ่งผ่านความเป็นความตายมาหยก ๆ

ไว้เดี๋ยวมาเล่าต่อเรื่องโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ  เพราะเดี๋ยวนี้เห็นคนเป็นกันเยอะจัง

 

 

 

     Share

<< "ใบไม้" เพลงที่สะเทือนใจมาก >>

Posted on Tue 17 Mar 2009 14:53
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh